Zespół Szkół w Kowalu
Ładowanie
Przejdź do treści

Sylwetki kandydatów

Z radością informujemy, że po etapie zgłaszania propozycji i wstępnej selekcji, wyłonione zostały trzy kandydatury, spośród których w dniach 11-12 grudnia 2025 r. wybierzemy naszego przyszłego patrona.

Kandydatami, na których będzie można oddać głos, są:

  1. św. Królowa Jadwiga
  2. Jan Bytnar
  3. Wisława Szymborska

Szczegółowe sylwetki kandydatów:

Wisława Szymborska

(1923–2012)

Poetka, felietonistka, noblistka, „mistrzyni codzienności”

Urodziła się w Bninie koło Poznania, ale większość życia spędziła w Krakowie. Debiutowała w 1945 r. wierszem „Szukam słowa”. Otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury (1996) za „poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości”. Była znana z życzliwości, skromności i błyskotliwego humoru. Publikowała słynne felietony „Lektury nadobowiązkowe”. Wprowadziła polską poezję do światowej czołówki. Tworzyła wiersze zrozumiałe, ale bardzo głębokie – o codzienności, historii i naturze człowieka. Uczyła,  że ironią i dystansem można patrzeć na najbardziej skomplikowane sprawy. Jej twórczość jest tłumaczona na dziesiątki języków, inspiruje poetów i czytelników na całym świecie. Szymborska kolekcjonowała gumowe pieczątki, magnesy i zabawne drobiazgi. Uwielbiała robić „wyklejanki” – kolaże, które wysyłała przyjaciołom zamiast tradycyjnych kartek.  Po otrzymaniu Nobla powiedziała, że czuje się jak „Myszka Mickey, która została zasypana śnieżną lawiną”. Pisała wiersze bardzo wolno – czasem nad jednym pracowała nawet kilka miesięcy.

 

Jan Bytnar „Rudy”

 (1921–1943)

Harcerz, żołnierz Armii Krajowej, symbol walki młodzieży o wolność

Od najmłodszych lat związany z harcerstwem – był jednym z aktywnych członków Szarych Szeregów. W czasie okupacji prowadził akcje sabotażowe i dywersyjne. Aresztowany przez Gestapo w marcu 1943 r. i brutalnie przesłuchiwany. Uwolniony przez kolegów podczas Akcji pod Arsenałem, jednej z najbardziej brawurowych operacji Polskiego Państwa Podziemnego. Zmarł kilka dni później z powodu odniesionych obrażeń. Bohater konspiracji, aktywnie walczył o wolność kraju, mimo młodego wieku. Jego postawa stała się symbolem bohaterstwa, lojalności i odwagi. Przyczynił się do rozwoju działań dywersyjnych prowadzonych przez Grupę Szturmową. Jego historia znalazła się w wielu książkach  i filmach, m.in. Kamieniach na szaniec A. Kamińskiego. Miał talent do rysowania  i rzeźbienia – planował zostać architektem lub artystą. Razem z kolegami z Szarych Szeregów tworzył słynne akcje Małego Sabotażu: malowanie kotwicy „Polski Walczącej”, zrywanie niemieckich flag, niszczenie propagandowych plakatów. Podczas Akcji pod Arsenałem jego koledzy używali hasła „Czuwaj!” jako znak do rozpoczęcia akcji. W ostatnich chwilach życia poprosił, by przekazać rodzicom, że ich kocha.

 

Królowa Jadwiga Andegaweńska
(ok. 1373–1399)

Władczyni Polski, święta, patronka nauki i pokoju

 

Pochodziła z dynastii Andegawenów, wywodzącej się z Francji i Węgier. Została koronowana na króla Polski w wieku zaledwie 10 lat! Jej małżeństwo z Władysławem Jagiełłą stworzyło silną unię polsko-litewską. Zapisała swój majątek na odnowienie Akademii Krakowskiej, dzięki czemu później powstał Uniwersytet Jagielloński. Zmarła bardzo młodo – w wieku 26 lat. Otworzyła drogę do formowania jednego z największych państw Europy – unii polsko-litewskiej. Przyczyniła się do chrystianizacji Litwy i wzmocnienia pozycji Polski. Stała się patronką rozwoju kultury, nauki i miłosierdzia. Wspierała szpitale, sierocińce, kościoły i biednych – wsławiła się niezwykłą dobrocią. Kanonizowana przez Jana Pawła II w 1997 r. Jej pełna tytułowa nazwa to: Hedvigis Dei Gratia Rex Poloniae, czyli „Jadwiga, z Bożej łaski król Polski”. Według legendy miała niezwykle łagodne usposobienie – mówi się, że nawet jej pies był spokojniejszy, gdy była w pobliżu. Istnieje słynna historia o tym, jak oddała swoje drogocenne klejnoty biednej rodzinie, by pomóc w wykupieniu ich długów. W katedrze wawelskiej znajduje się jej jedyny zachowany but, według legendy rzekomo cudowny.  W ikonografii często przedstawia się ją z książką – jako patronkę nauki.

 

Skip to content